Robotnicy obok pracowników umysłowych stanowili w okresie II Rzeczpospolitej najbardziej znaczącą grupę pracowników. Ustawodawca zdecydował się wydać w 1928 r. osobne rozporządzenie, w którym uregulowana została umowa o pracę robotników. Postanowienia rozporządzenia nie utraciły swej mocy nawet po wejściu w życie kodeksu zobowiązań z 1934 r., w którym w art. 441–477 unormowano przepisy dotyczące umowy o pracę. Przepisy kodeksu zobowiązań w stosunku do przepisów rozporządzenia miały jednak tylko charakter subsydiarny.
Artykuł przedstawia regulacje prawne umowy o pracę w latach 1928–1939, a więc w okresie obowiązywania rozporządzenia o umowie o pracę robotników i kodeksu zobowiązań. Omówione zostały zatem postanowienia rozporządzenia o umowie o pracę robotników, w korelacji z postanowieniami rozporządzenia o umowie o pracę pracowników umysłowych i kodeksu zobowiązań w zakresie umowy o pracę.
Cytat ze streszczenia artykułu naukowego Łukasza Baszaka, Regulacje prawne umowy o pracę robotników w latach 1928–1939, Folia Iuridica Universitatis Wratislaviensis. 2017, Vol. 6, No 2, (w nazwie znajduje się link do artykuł)