Głównym celem niniejszego artykułu jest omówienie problematyki przeszkód małżeńskich w ustawodawstwach dzielnicowych, które obowiązywały w II Rzeczpospolitej. W chwili osiągnięcia przez Polskę niepodległości w 1918 r. na terenach odzyskanych obowiązywały wciąż kodyfikacje zaborcze. W odniesieniu ściśle do tematyki przeszkód małżeńskich: na Ziemiach Zabranych obowiązywał głównie tom X Zwodu Praw Cesarstwa Rosyjskiego, na ziemiach byłego zaboru pruskiego – BGB, na terenach byłego zaboru austriackiego było to ABGB, na Spiszu i Orawie niektóre z postanowień ABGB oraz w większości przypadków węgierskie prawo małżeńskie z 1894 r., zaś na ziemiach centralnych, czyli tych należących do byłego Królestwa Polskiego, obowiązywał ukaz cara Mikołaja z 1836 r. zatytułowany Prawo o małżeństwie. W pracy tej omówione zostały zakazy małżeńskie, przy jednoczesnym uwzględnieniu różnic oraz podobieństw pomiędzy ustawodawstwami, a także ich wpływu na prace unifikacyjne i kodyfikacyjne Komisji Kodyfikacyjnej.

Cytat ze streszczenia artykułu naukowego Aleksandry Piegzik, Przeszkody małżeńskie w ustawodawstwie dzielnicowym II RP, Folia Iuridica Universitatis Wratislaviensis. 2016, Vol. 5, No 1 (w nazwie znajduje się link do artykuł)

        Aby otrzymać informację o innych publikacjach polub naszą stronę na Facebooku.